New Trio – co to za mało oryginalny pomysł na nazwę zespołu, no sami Państwo powiedzcie? Zapewne kolejny zespół stworzony przez pianistę uzupełnionego przez kontrabas i perkusję. Czyli powtórka z rozrywki. A jednak, krążek jest inny. Nawet bardzo. Po pierwsze, już same instrumenty, organy Hammonda, skrzypce i perkusja – tworzą trio o nowych możliwościach. Od czasu do czasu wychodzą takie „dziwactwa”. To dobrze. A jeszcze lepiej, że firmuje je dwóch braci Smoczyńskich, którzy do wspólnego muzykowania zaprosili rosyjskiego perkusistę Alexandra Zingera. W większości własne kompozycje i piękna „Naima” Coltrane’a. Wirtuozerska gra na skrzypcach Mateusza cieszy tym bardziej, że jest to człowiek, który jako jedyny w naszym kraju może stanąć do rywalizacji z Nigelem Kennedym. A gra Jana o całą długość dystansuje Karolaka. Pomysłowość, wykorzystywanie różnorodnych środków stylistycznych, wymiany, muzyczne rozmowy, długie, pokręcone solówki, dużo energii, momenty drapieżne i od czasu do czasu stonowane. Plus ciekawa, choć zbyt zachowawcza gra rosyjskiego gościa. Jeśli tak ma wyglądać gra New trio to rzeczywiście, nazwa wcale nie jest tak mało adekwatna jak mi się wydawało na samym początku.

Całość recenzji dostępna w dalszej części wiadomości.

Ta płyta brzmi inaczej! Powody są trzy. Po pierwsze to bardzo oryginalny, niespotykany zestaw instrumentalny: skrzypce, organy Hammonda i perkusja. Po drugie sposób grania, niezwykle jazzowe frazowanie i artykulacja, co w oczywisty sposób wpływa na brzmienie. Ale brzmienie można także modyfikować poprzez sposób nagrania i sposób połączenia instrumentów (miks). Tutaj mamy do czynienia z bardzo rzadko spotykaną sytuacją, że ludźmi od których całkowicie zależał rodzaj nagrania i miksu byli nagrywający muzycy.

Młodzi bracia Smoczyńscy od kilku, co najmniej, lat dużo znaczą w warszawskim środowisku muzycznym. Teraz nagrali pierwszą wspólną, całkowicie autorską płytę.

Skrzypce z elektryczną przystawką brzmią czasami jak gitara, bębny mają głuche i stonowane brzmienie, a niski rejestr organów wydaje się mało czytelny, a jednocześnie wszystko razem jest w jakiś niewytłumaczalny sposób sensowne i spójne! Muzycy grają tak emocjonalnie, solówki są tak świetnie rozgrywane i rozwijane pod względem energetycznym, że często aż brakuje po nich oklasków poruszonej publiczności. To niezwykłe, że tak żarliwie można grać w odizolowanym studiu!

Większość kompozycji to dzieło Jana Smoczyńskiego, który tutaj bardzo ciekawie gra na organach, w kilku utworach popisał się zupełnie niezwykłymi solami. Znakomicie gra też perkusista, aczkolwiek jego sposób grania docenią przede wszystkim profesjonaliści. To granie delikatne, mało popisowe, znakomicie akompaniujące.

Oczywiście najbardziej zauważalne są skrzypce. Mateusz nie tylko prowadzi melodię i zawsze wykonuje solówki, ale też tworzy nastrojowe wstępy wykorzystując, ale nie nadużywając, różnie specyficzne możliwości skrzypiec takie jak flażolety czy elektroniczne przetworniki. Naprawdę niewiele jest płyt ze skrzypcowym jazzem, każda więc wydaje się ważna, ale tę nową płytę Mateusza od razu stawiam w rzędzie z najbardziej znaczącymi.

Mimo nowoczesnej konwencji, zarówno jeśli chodzi o kompozycje, jak i sposób grania, wszystko brzmi bardzo bluesowo. Właśnie ten fakt, oraz zderzenie oryginalnie brzmiących instrumentów z bardzo emocjonalnym sposobem grania, uważam za najważniejszą cechę tej płyty.

Wspaniale zabrzmiała Naima Coltrane’a, ale moim ulubionym utworem jest kończący płytę Untitled Song, który brzmi trochę jak zabawa dawną konwencją, mieszcząc zarazem ekstatyczne solówki wszystkich trzech instrumentów.

Ryszard Borowski – Jazz Forum 4-5/2010

Recenzja dostępna również na stronie Jazz Forum.

Mają po dwadzieściaparę lat i uprawiają dyscyplinę muzyczno-sportową, w której najbliższa konkurencja jest podobno w Nowym Jorku. Ale tamtego improwizującego na jazzowo kwartetu smyczkowego z Juliard School of Music nie znam i raczej mam małe szanse, by poznać osobiście, a nasz warszawski Atom String Quartet znam, lubię i od wczorajszego koncertu w klubie jazzowym Tygmont, mogę ze spokojnym sercem polecić każdemu miłośnikowi dobrej muzyki.
Skrzypków jazzowych, w tradycji Stefana Grapellego, Jean-Luca Ponty, czy Michała Urbaniaka, zdarza się słuchać, choć zwykle są dodatkiem do „klasycznego” jazzowego zestawu perkusja+kontrabas+trąbka+saksofon. Dwóch jazzowych skrzypków o równorzędnych umiejętnościach i wyobraźni muzycznej, to już wydaje się niezwykłe. A jeśli do tego dodamy wiolonczelę (pełniącą – musimy to przyznać, w znacznej mierze funkcję kontrabasu) i niemal niewystępującą w tego typu muzyce – altówkę… Mamy w efekcie najbardziej „klasyczny” z klasycznych zestawów w historii muzyki – kwartet smyczkowy.

Koncert w piwnicach Tygmontu był więc z jednej strony bardzo „klasyczny’, z drugiej – absolutnie wyjątkowy. Publiczność skupiła się wokół muzyków, którzy zajęli miejsce na samym środku sali, ignorując niewielką scenę przy barze. Ponad dwie i pół godziny grali swoje kompozycje i własne opracowania. Ich muzyka, to jazz z dobrej, starej szkoły nowoorleańskiej, z wyczuwalnymi naleciałościami filharmonicznymi i ludowymi. To wspaniałe w muzyce jazzowej, że łączy tyle wątków i nurtów. Wiolonczelista Krzysztof Lenczowski pracował na dwóch etatach: basisty i perkusisty. To głównie dzięki niemu kwartet smyczkowy brzmiał niczym mała orkiestra symfoniczna. W momentach, w których na moment przestawał grać, jego brak natychmiast był bardzo odczuwalny. Altowiolista Michał Zaborski imponował nie tylko wzrostem (210 cm), ale i sprawnością i wyobraźnią harmoniczną. Jego „pojedynki” na najbardziej wariackie pasaże z drugim skrzypkiem, były ozdobą koncertu. Motorem Atom String Quartet są jednak skrzypce. Mateusz Smoczyński i Dawid Lubowicz, to fantastyczny, napędzający się nawzajem tandem. Każdy z nich z osobna jest pierwszym skrzypkiem, każdy ma budzące szacunek dokonania i ogromne doświadczenie w jazzie i muzyce klasycznej. Każdy z nich jest solistą wysokiej klasy. A mimo to potrafią współdziałać i nie zagłuszają się nawzajem. W „zwyczajnych” kwartetach drugi skrzypek jest zawsze trochę poszkodowany. Zamiast melodii, gra rytmiczny i harmoniczny akompaniament. W tym przypadku nic takiego nie ma miejsca. Gdy solówki gra Dawid, Mateusz wycofuje się na drugi plan, ale za chwilę to on przejmuje dowodzenie i Dawid ustępuje mu miejsca. Niezwykłe były momenty, gdy do improwizacji Dawida i Mateusza wkradały się motywy ludowe. Dawid – rodowity zakopiańczyk doskonale łączy jazz ze stylistyką góralską. Mateusz potrafi wpleść w swoją improwizację blask muzyki klezmerskiej.

Chłopaki grają własne kompozycje, bo nie ma po prostu literatury muzycznej na jazzowy kwartet smyczkowy. Muszą wymyślać świat od początku. I to też jest niesamowite.
Potrafią też współdziałać z innymi muzykami jazzowymi. Na koncercie w Tygmoncie, na kilka numerów przyłączył się do nich Grzech Piotrowski. Malutki saksofonista niemal zniknął za swoim złotymi tenorem. Razem zagrali kilka standardów, a potem saksofonista dyskretnie usiadł z boku i słuchał, razem z nami, wyczynów smyczkowców.
Podczas drugiego bisu Mateuszowi pękła struna E i tylko dlatego puściliśmy ich do domu o wpół do pierwszej w nocy.

Zapraszamy na stronę www.myspace.com/newtrio.

Prawdziwie i jazzowo improwizujący kwartet smyczkowy? Nie wiem ile jest takich kwartetów na świecie, ale z pewnością bardzo mało. Kiedys wraz z Krzysiem Herdzinem zachwycaliśmy się zespołem Turtles Island (kwartet muzyków, którzy ukończyli nowojorską Juilliard School of Music) i chyba do dziś są oni najbardziej znanym tego typu zespołem. Kiedyś bez wahania zaryzykowałbym twierdzenie, że są najlepsi na świecie.

Od kilku dni nie jestem już tego taki pewien. Jest juz polski jazzowy kwrtet smyczkowy – co najmniej tak dobry jak Turtles Island. Wszyscy są absolwentami warszawskiego Uniwersytetu Muzycznego, wszyscy (!) wspaniale improwizaują. Niektóre nazwiska są już dobrze znane naszym jazzfanom. Atom String Quartet występuje w składzie: Dawid Lubowicz i Mateusz Smoczynski – skrzypce, Michal Zaborski – altówka, Krzysztof Lenczowski – wiolonczela.

Akustyczny, bez żadnych wzmacniaczy i przystawek, zespół smyczkowy to jest coś niesłychanie oryginalnego! Dopiero rozpoczął karierę wspaniałym, owacyjnie przyjętym koncertem 8 stycznia br. w warszawskim klubie (Lokal Użytkowy, ul. Brzozowa 27). Usłyszeliśmy ciekawe, niespotykane i szlachetne brzmienie, precyzję wykonania, znakomite kompozycje i aranżacje.

Atom String Quartet jest jednym z nielicznych na świecie i pierwszym w Polsce kwartetem smyczkowym grającym jazz. Zespół tworzą – Dawid Lubowicz i Mateusz Smoczyński na skrzypcach, Michał Zaborski na altówce oraz Krzysztof Lenczowski na wiolonczeli. Są to muzycy, którzy na co dzień prowadzą własne zespoły oraz występują z najlepszymi polskimi artystami. Atom String Quartet wykonuje głównie własne kompozycje, które dzięki zastosowaniu tak nietypowej dla muzyki jazzowej obsady wykonawczej, brzmią bardzo nowocześnie i oryginalnie.

Dawid Lubowicz to skrzypek, którego styl i charakter improwizacji wykształcił się pod wpływem różnorodnych gatunków muzyki: klasyki, folkloru, tanga, jazzu… Pochodzi ze znanej zakopiańskiej rodziny muzycznej. W dzieciństwie kształcił się pod kierunkiem Mieczysława Galicy i Leszka Brodowskiego. Jest absolwentem Liceum Muzycznego w Rzeszowie, w klasie skrzypiec Oresta Telwacha. W 2005 roku ukończył z wyróżnieniem studia na Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, w klasie skrzypiec klasycznych prof. Konstantego Andrzeja – Kulki. Muzyk niezwykle ceni sobie fakt, iż spotykał wspaniałych pedagogów na każdym etapie swojej edukacji. Umiejętności doskonalił także podczas licznych kursów mistrzowskich u wybitnych wirtuozów, m.in. Rolanda Baldiniego, Mariny Jaszwili, Mirosława Ławrynowicza, Zorana Milenkovića, Wandy Wiłkomirskiej, Andrzeja Jagodzińskiego, Michaela Parkinsona, Garry’ego Wittnera. Dawid Lubowicz jest laureatem wielu festiwali i konkursów. Jego osiągnięcia to m.in.: – II nagroda na „Międzynarodowym Festiwalu Standardów Jazzowych” – Siedlce 2004, specjalne wyróżnienie podczas „Jazzowej Sceny Młodych” – Radom 2004, finał w „Międzynarodowym Konkursie Krokus Jazz Festiwal” – Jelenia Góra 2004 i 2005, zwycięstwo w konkursie jazzowym „Nadzieje Warszawy” w 2005 r. Obecnie jest drugim koncertmistrzem Teatru Muzycznego „Roma” w Warszawie, a także współzałożycielem takich zespołów jak: kwartet smyczkowy „Opium”, ”alTango”, „Lubowicz Jazz Quartet” oraz „East Wall Jazz Quartet”. Znaczącym wydarzeniem w karierze solowej artysty było wykonanie utworu Christophe’a Voise ,,Missa Brevis” w towarzystwie Dariusza Stachury i Polskiej Orkiestry Radiowej pod dyrekcją samego kompozytora.

Mateusz Smoczyński – absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie ad. dr Andrzeja Gębskiego. Jest skrzypkiem jazzowym, który zadebiutował w 1999 r. na Jazz Campingu „Kalatówki” z Quintetem Jacka Namysłowskiego. Z zespołem tym zdobył również wiele nagród i wyróżnień. Pomimo młodego wieku Mateusz występował już wielokrotnie poza granicami kraju (m.in. we Włoszech, Niemczech, Ukrainie, Danii, Szwecji, Czechach i Słowacji) oraz na większości najważniejszych festiwali jazzowych w Polsce. Współpracuje z najlepszymi Polskimi muzykami m.in. Zbigniewem Namysłowskim, Jarosławem Śmietaną, Krzesimirem Dębskim, Maciejem Strzelczykiem, Januszem Skowronem, Kazimierzem Jonkiszem, Zbigniewem Wegehauptem, Grzechem Piotrowskim, André Ochodlo oraz Krzysztofem Herdzinem (w oryginalnym projekcie „Jazz na smyki”, gdzie Mateusz Smoczyński występował jako solista i koncertmistrz orkiestry Sinfonia Viva). Razem z Joachimem Kuhnem, Bronisławem Suchankiem, Januszem Stefańskim i Bohdanem Jarmołowiczem brał udział w prawykonaniu koncertu jazzowego na skrzypce, orkiestrę symfoniczną i grupę rytmiczną Zbigniewa Seiferta. Wielokrotnie koncertował z niemiecką grupą schultzing. Jest liderem kwintetu, w którym gra Konrad Zemler na gitarze, jego starszy brat Jan na fortepianie, Wojciech Pulcyn na kontrabasie i Łukasz Żyta na perkusji. Z zespołem tym nagrał swoją debiutancką płytę „Inspirations”, poświęconą jego dwóm największym inspiracjom – Johnowi Coltrane’owi i Zbigniewowi Seifertowi. W roku 2008 została wydana kolejna płyta kwintetu Mateusza – „Expressions”. Obydwie pozycje cieszyły się dużą popularnością i otrzymały wiele pozytywnych recenzji. W roku 2007, po sukcesach pierwszego albumu, Mateusz otrzymał stypendium od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie „Młoda Polska”, a w czerwcu 2008 roku został uhonorowany Jazzowym Oskarem w kategorii Nadzieja Melomanów Roku 2007. Na początek roku 2010 przewidziana jest premiera płyty z najnowszym projektem Mateusza – „New Trio”, w którym u boku skrzypka pojawia się jego brat – Jan Smoczyński (tym razem w roli Hammondzisty) oraz gwiazda rosyjskiej perkusji – Alexander Zinger.

Michał Zaborski – w 2004 roku ukończył z oceną celującą Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie altówki prof. Ryszarda Duzia.
Był laureatem programu stypendialnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska”. Brał udział w licznych konkursach altówkowych m.in.: w  Poznaniu (III nagroda, 2003 r.), w Portschach – Austria (III miejsce,2003 r.), Bled – Słowenia (II nagroda, 2004 r.). W 2009 roku wraz z zespołem The Transgress zwyciężył na „Blues Rock Jazz Warsaw Festival” w kategorii zespół jazzowy. Z tym samym zespołem wystąpił również w Sali Kongresowej jako support przed triem ”Medeski, Martin & Wood”. Wystąpił też jako solista z orkiestrą Filharmonii Lubelskiej wykonując ”Harolda w Italii” Hectora Berlioza. Swoje umiejętności doskonalił na wielu warsztatach klasycznych i jazzowych w kraju i za granicą pod okiem m.in. takich muzyków jak: Nobuko Imai, Stefan Kamasa, Hatto Beyerle, Jean Sulem, Cezariusz Gadzina, Robert Majewski, Maciej Strzelczyk. Nagrał też razem z triem Krzysztofa Herdzina fragmenty muzyki Bartłomieja Gliniaka do filmu Feliksa Falka pt. ”NN”. Jest członkiem orkiestr: Sinfonia Varsovia oraz Radomska Orkiestra Kameralna.

Krzysztof Lenczowski urodzony w 1986 r. w Krakowie obecnie jest studentem piątego roku w klasie wiolonczeli prof. Tomasza Strahla i Rafała Kwiatkowskiego na Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina w Warszawie. Uczestniczył w licznych kursach mistrzowskich – w Bałoszycach, Łańcucie, Żaganiu, Wigrach, Zamościu, Głuchołazach, oraz Bayreuth gdzie pracował z takimi profesorami, jak Katarzyna Jankowska, Kazimierz Michalik, Stanisław Firlej, Andrzej Bauer, Tomasz Strahl, Cathalin Ilea, Alexander Ruder. W roku 2007 brał udział w międzynarodowym projekcie orkiestrowym Internationale Junge Orchester Akademie. Był uczestnikiem i laureatem wielu konkursów muzycznych jako koncertmistrz orkiestry kameralnej Fresco Sonare, oraz kameralista. We wrześniu 2009 r. wszedł w skład 11 osobowego, międzynarodowego zespołu prawykonującego „Sominium” Mieczysława Litwińskiego na festiwalu Warszawska Jesień. Od kwietnia 2008 r. do listopada 2009 r. współtworzył Polską Orkiestrę Sinfonia Iuventus, a od lutego 2009 r. wchodzi w skład Warszawskiej Grupy Wiolonczelowej Cellonet, z którą w kwietniu 2009 r. wykonał dwie własne kompozycje „E4” i „Irish Pub” na XIII Lubelskim Forum Sztuki Współczesnej im. Witolda Lutosławskiego w Filharmonii Lubelskiej. Wielokrotnie nagrywał i występował dla Telewizji Polskiej, Telewizji Polsat, oraz Polskiego Radia. Jako gitarzysta jazzowy ukończył Policealne Studium Jazzu im. H. Majewskiego w Warszawie w klasie prof. Piotra Lemańskiego. Uczestniczył w warsztatach prowadzonych przez Davida Dorużkę i Marka Radulego w Lesznie i Świnoujściu. Dzięki stałej współpracy z warszawskim Big Bandem „Akwarium” jest autorem wielu kompozycji i aranżacji na ten skład, które wraz z big bandem jako soliści wykonywali m. in. Sławek Uniatowski, Gosia Stępień, Tomek Dworakowski, Krzesimir Dębski, Mateusz Smoczyński, Maciej Strzelczyk i Adam Bałdych. Jest członkiem kwintetu Jazz Construction, z którym nagrał debiutancką płytę dla MTS Studio, oraz kwartetu Fusionator. Te dwa zespoły stanowią podstawę działalności jazzowej muzyka (I nagroda dla Jazz Construction, oraz nagroda indywidualna dla wyróżniającego muzyka na Europejskich Integracjach Muzycznych w Żyrardowie 2009, nagroda im. Andrzeja Jakóbca dla najlepszego zespołu jazzowego festiwalu FAMA Świnoujście 2009 dla zespołu Fusionator, występy na, Nadziejach Warszawy w klubie Tygmont, festiwalu Jazzda Próbna w klubie Dekada, Crossdrumming Festival). Ponad to jest autorem aranżacji kwartetu smyczkowego i wykonania partii wiolonczeli na płytach zespołów Nu Soul City i Wilson Square. Ważnym wydarzeniem w życiu artystycznym muzyka było doprowadzenie do nagrania i wykonania utworu „Mr. Metheny” na kwintet jazzowy i orkiestrę symfoniczną autorstwa Bartłomieja Staniaka i Krzysztofa Lenczowskiego na deskach Filharmonii Krakowskiej w 2004 r.

Powiązane wydarzenia

• Zespół: Atom String Quartet
• Date: piątek, Luty 26th 2010
• Time: 6:00pm
• City: Atom String Quartet in Radom
• Venue: Łaźnia-Galeria
• Country: Poland
• Add to Google Calendar | Download iCal

7 listopada publiczność zjechała do podziemi kopalni wielickiej, by w sali „Haluszka” wysłuchać kolejnej porcji utworów Seiferta. Wszyscy muzycy: Jarczyk, Zbigniew Wegehaupt, Stefański zagrali znakomicie, ale rewelacyjnie wypadł najmłodszy: Mateusz Smoczyński. Słusznie spośród polskich skrzypków Stefański zaprosił właśnie jego: to artysta, który w muzykę Seiferta wszedł chyba głębiej niż jakikolwiek inny. Słuchając, z jakim zapamiętaniem i wirtuozerią gra Spring On the farm, Kilimanjaro i Turbulent Plover, jak świadomie „pod Seiferta” umiał zbudować swój utwór Mister Zbiggy, a wreszcie jak odważnie i z sukcesem zmierzył się a cappella z Wieczornym psalmem, pomyślałem nagle, że oto narodził się nam w Polsce „Paganini” jazzowych skrzypiec!

Ta myśl śmiała ma swój background: 5 listopada w Filharmonii Krakowskiej im. Karola Szymanowskiego usłyszałem Smoczyńskiego po raz pierwszy w bardzo odpowiedzialnej roli: solisty w seifertowskim Koncercie jazzowym na skrzypce solo, orkiestrę symfoniczną i grupę rytmiczną, zaprezentowanym w Polsce po raz pierwszy. Ponieważ do wspomnianej książki Aneta Norek dołączyła płytę z pra-premierowym nagraniem tego utworu w Hanowerze w 1974 r., kiedy to na skrzypcach zagrał sam kompozytor, można było czynić porównani

Tylko jeden muzyk z ekipy z 1974 r., mianowicie pianista Joachim Kuhn zagrał Anno Domini 2009 w Krakowie – wielce inaczej, niż wtedy! Trzydzieści kilka lat temu był pod przemożnym wpływem McCoy Tynera, co jak wiemy bardzo odpowiadało Seifertowi. Dziś od tynerowskiego idiomu raczej odszedł, w stronę Jarretta i Cecila Taylora. Na miejscu Eberharda Webera na basie usłyszeliśmy Suchanka, a przy perkusji – Stefańskiego zamiast Daniela Humaira, a więc perkusję o wiele bardziej ekspresyjną. W Hanowerze grała orkiestra Rundfunkorchester Hannower pod batutą Mladena Guteshy, w Krakowie – orkiestra miejscowej Filharmonii pod batutą Bogdana Jarmołowicza. Moim zdaniem wersja krakowska okazała się lepsza, niż hanowerska! A Smoczyński zasłużył na gorące pochwały. Jarmołowicz też: niemało się natrudził, by móc sprawnie poprowadzić ten utwór, ma on bowiem fragmenty, jak sam stwierdził, niemożliwe do zagrania.

Dostępne jest również wideo z koncertu:

www.youtube.com/watch?v=OnKxZtb_aXA

Zbigniew Seifert in Memoriam

Festiwal Zbigniew Seifert in Memoriam zbliża się wielkimi krokami. Już 5 listopada w krakowskiej filgarmonii odbędzie się pierwszy koncert, w którym wezmą udział m.in.: Jasper van’t Hof, Philip Catherine, Adam Nussbaum, Joachim Kühn oraz Mateusz Smoczyński (w koncercie jazzowym na skrzypce, orkiestrę symfoniczną oraz grupę rytmiczną). Tego samego dnia Mateusz Smoczyński wystąpi również ze swoim kwintetem w klubie Piec Art, a 7 listopada razem z Janem Jarczykiem, Zbigniewem Wegehauptem i Januszem Stefańskim w Kopalni Soli Wieliczka. Szczegółowy program na stronie zbigniewseifert.com.

Jarosław Śmietana - A Tribute to Zbigniew Seifert

Nowa płyta Jarka Śmietany z zespołem. Wyjątkowe wydanie specjalne na 30 rocznicę śmierci światowej sławy, fenomenalnego polskiego skrzypka Zbigniewa Seiferta. Na tym absolutnie wyjątkowym krążku znalazło się osiem kompozycji Seiferta w nowej aranżacji. Do tych nagrań Jarek Śmietana zaprosił dziewięciu aktualnie najwybitniejszych skrzypków sceny światowej i polskiej, takich jak Didier Lockwood, Jerry Goodman, Mark Feldman, Christian Howes, Pierre Blanchard, Krzesimir Dębski, Maciej Strzelczyk, Mateusz Smoczyński i Adam Baldych. Można powiedzieć szczyt violinistyki światowej. Bardzo energetyczna i barwna płyta z uwagi na różne style skrzypków, spojone mocnym brzmieniem zespołu Jarka Śmietany.

Sinfonia Viva - Swing

Pojawiła się płyta z koncertu w Warszawskich Łazienkach z projektem „Jazz na Smyki” orkiestry Sinfonia Viva i solistów – Mateusza Smoczyńskiego, Dawida Lubowicza i Michała Zaborskiego. Dostępne jest również nagranie wideo.